Andere kant van de medaille

Dorcus had me verteld dat er vrouwen graag een 'een op een' gesprek mij wilde. Ik had het voorgesproken met Dorcus. Ik vroeg me af wat zij denkt dat het doel was van deze vrouwen om dat te willen. Natuurlijk aandacht, maar pas op voor adviezen. Laat ze praten. Wat mij in de  gesprekken duidelijk wordt: jij bent een teacher dus vertel mij wat ik moet doen en de enige oplossing is geld. Het ene verhaal is nog dramatischer dan de ander, wanhopig. Het verschil tussen de interactie in de groep en de individuele gesprekken kan niet groter. De aktiviteit bij de groep gaf hun ontspanning en kracht. Individueel voelen ze de eenzaamheid en hopeloosheid. In ieder hesprek probeerde ik terug te verwijzen naar de groepsdynamiek en het onderling vertrouwen te vergroten. Ik ben geen oplossing, die ligt in de steun van de community. Als ze daar hun hart durven te ontlasten kunnen ze er voor elkaar zijn