maandag 12 mei

Een nieuwe week, nieuwe kansen. Na een heerlijk relaxt weekend, nou ja, met de nodige energizings  als, spannende tuktuk reisjes, gesjoemel met vouchers, nogal luidruchtige honden en muezzins in de nacht en een bezoek aan een Mall met helemaal bovenin kraampjes met souvenirs, wel 12 kraampjes met allemaal dezelfde produkten (ik wilde cadeutjes kopen voor mijn afscheid hier), start mijn werk hier weer. Eerst op de school met vertellen en bespreken van verhalen. Het loopt echt steeds beter en ik zie dat de teachers er ook zin in krijgen. En als kers op de taart vroegen 2 kinderen of ze ook een verhaal mochten vertellen. Ik was helemaal flabbergasted, De docent had nog gezegd dat ze zo verlegen waren (zij ook trouwens). Zij vertaalde met bravoure en dat betaalt zich duidelijk uit. Het verhaal van het jongetje (filmpje) was echt heel gruwelijk met een heel slecht einde, iedereen werd opgegeten. En ik roodkapje maar voorzichtig brengen. Een meisje vertelde het verhaal van de leeuw en de rat. Fantastisch. Zowel Dorcus als Josphet waren zeer opgetogen.

Na een kleine massage oefening ben ik verder gegaan op de critical voice. Het was belangrijk dat ze deze gingen loskoppelen van een persoon. Ze kwamen met leuke alternatieven. Daarna gesproken over waarden in hun leven. Het gebruiken as een kompas in je leven, leek aan te slaan. Morgen laatste bijeenkomst. Dorcus had nog aangegeven dat ik ook een op een gesprekken kon  doen. Woensdag en donderdag zal ik daarmee bezig zijn. Doordat het de laatste week is ga ik het aan, maar als ik langer zou blijven, ik weet niet of ik al deze ballen in de lucht zou willen houden.

Ik heb al bijna 4 boeken gelezen. Het lijkt alsof ik het heel druk heb maar er zijn veel momenten van niks. Dat is erg wennen. Ik kom ook echt lichaamsbeweging te kort. Als ik al eens mezelf ertoe zet om te gaan wandelen in de buurt, kan het alleen maar langs de doorgaande weg.  Op zich is daar genoeg te zien maar er hangt zo'n zware lucht van uitlaatgassen, houtskool en etensluchten, verbrande vis,  in de zijweggetjes is de kans van verdwalen heel groot. Nee, tot op heden vind ik dat geen lolletje. IK was de laatste tijd zoveel aan het wandelen en dansen. Hier komt daar niks van en daarbij het zeer koolhydraat rijk eten… de warmte helpt ook niet echt. Nou ja, nog even en ik kan lekker met mimi gaan wandelen en zwemmen. Verder is ook dit een onderdeel van mijn avontuur